جمعه، دی ۴

نهایت ِ آدم بودن



مثه یه غم داشت سنگینی می کرد رو قلبم ،
سنگینی که تموم شد ،
بالهام سبُک شدن ،
بازشون کردم وَ پرواز کردم
بروی خاک های تر.


هیچ نظری موجود نیست: