مصیبت ، یک دگرگونی است. فرصت است پنهان در جامه ای فراخ.
حالا می فهمم چقدر چرت می گه ،
هر چند چندان نیز مصیبتی ندیده ام ،
تنها من ِ ضعیفم که می شکنم ،
نه دوووور ها و نه نزدیک ها.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
گر حکم شود که مست گیرند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
بدون شرح
مرور می کنم
گر حکم شود که مست گیرند
در شهر هر آنکه هست گیرند
به یاد نمی آرم
قبلن ها
-
▼
2009
(83)
-
▼
دسامبر
(45)
- چند شب بود که مدام قبل از خواب بهش فکر می کردم
- وقتی در سراشیبی ِ روزمرگی می افتی ،
- بند ِ هشتاد و دوم
- بند ِ هفتاد و نهم
- توهمات ِ قبل از خواب - دی شب - آسمان
- تمثیل
- نامرد
- یاد بود
- ...
- من او را دوست می پندارم
- دیشب
- بند ِ هفتاد و دو م
- بند ِ هفتاد و یکم
- تنوع + تهوع + خواب + تمام گیجی های دنیا
- بند ِ شصت و نهم
- پیام ِ اضطراری
- بند ِ شصت و هفت
- نهایت ِ آدم بودن
- دیشب
- نا کجا آباد
- حقیقتی که تمام ِ دلم را گرفته بود ، مدتها
- امروز
- توهمات ِ قبل از خواب
- بند ِ بی فکری
- امروز
- امروز
- امروز
- امروز
- امروز
- قدیم
- بند ِ بی فکری
- یاد بود
- تهوع
- بند ِ پنجاه وم
- امروز
- همه چی + احساسی ناشی از نا عدالتی ...
- توهمات ِ قبل از خواب
- اخوان ثالث
- بند ِ بی فکری
- وهم
- بند ِ چهل و سوم
- یاد بود
- آخِــــــی...
- بند ِ بی فکری
- بند ِ سی و نهم
-
▼
دسامبر
(45)
برگ های خوانده شده
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر