دارم با خودم كلنجار ميرم.
دلم نمي آد كه نه ،
دلم نميخواد.
ولي خوب فعلن ،
اين ميشه تو ذهنم.
آيا مايليد اين وبلاگ را حذف كنيد؟
بلي
پنجشنبه، مهر ۸
دوشنبه، مهر ۵
شنبه، مهر ۳
شنبه، شهریور ۲۷
بهتر شد
الان بعد از حدودن 7 يا 8 ماه
دارم به حرفت فك ميكنم.
نه كه اون وقت فكر نكرده باشما اما الان
ميفهمم كه راس ميگفتي
خيلي هم زياد.
ما بهش حق انتخاب داديم
اما اووون ميخواست كاتبي بازي درآره!
پنجشنبه، شهریور ۲۵
امروز
دوست داشتم همون بادي ك داشت مياومد،
مقنه ام و بندازه
بعد بپيچه تو موهامو
بعد بره تو مانتوم.
دوست داشتم بعد از مدتها احساس سبكي كنم.
مثه وقتي ك رو آب شناوري.
یکشنبه، شهریور ۲۱
جمعه، شهریور ۱۲
سهشنبه، شهریور ۲
اونروز
.
برام عجیبه ، آدم ها رو به خودش وابسته میکنه،
بعد یکی یکی می رنجونتشون که ا زندگیش برن بیروون.
بعد ک رفتن غصه میخوره و میشن باسش عزیز.
هنو باسم جا نیوفتاده باسم.
.
دوشنبه، تیر ۲۱
اونشب
داشت تو دلش میگفت :
لعنتی ،
خفه شو ، میفهمی؟
اون واقعن نمیتونه که باشه!
می فهمی؟
فقط خفه شو!
به رو خودش نیاورد ،
لبخند زد،
پلک چشم ِچپش هی میپرید.
یکشنبه، تیر ۲۰
شنبه، تیر ۱۹
شنبه، تیر ۱۲
پنجشنبه، تیر ۱۰
چهارشنبه، تیر ۹
تو
احساس میکنم عین یه بچه ای که هرچی براش میخرن
باز اون یکی رو میخواد که نداره
و اصن نمی چسبه به اونایی که داره
بعد که رفتن ، تموم شدن ،
باز می خوادشون.
سهشنبه، تیر ۸
دوشنبه، تیر ۷
آهنگ
این آهنگه که نمی دونم از کجا آوردم یه چیزه خیلی خوبی میگه
تو این مایع ها
که وقتی او ( او ِ این آقا ه) رفت چسبید به خاطره هاش
انگار که داشت میخوردشون
بعد کم کم از بین میرن و این حرفا.
جدن راسی راسی ه این جاش.
به نظرم.
هشدار برای یک دوست ِ فقید.
حتا ،
شمردن ِمیزان ِشباهت ها
سخت است ،
چه برسد به نام بردنشان.
تو شدی اون
تو شدی عینش
عزیزم ،
تو نمی فهمی اما داری سایه اش میشی ،
داری میشی یه شمایی از اون
در قالب خودت.
مواظب باش !
همیشه هم یه تقلید خوب بهتر از یه نوآوری ِ بد نیست.
نه همیشه .
یکشنبه، تیر ۶
چهارشنبه، تیر ۲
سهشنبه، تیر ۱
کابوس
خسته از بارووون ِ بی موقع
پناه برد به زیر ِ سایه ی ساختمان های بلند
شب در خواب
از دست بلندی ِساختمان ها پناه برد
به زیر ِبارووون.
شنبه، خرداد ۲۹
اینروزها ی من.
برام مهم نیست
فقط میرم که آمارشون بره بالا
خب الان دیگه برام مهم نیس
حتا حوصله نگا کردن ندارم
حتا حوصله ی خودمو ندارم
و
و مخصوصن تو ،
تو!
حوصلتو ندارم.
باس یه مدت بزارمت کنار
اگه برم یه جایی دوور از اینجا عالی میشه.
حتا اگه چن روز باشه.
بش نیاز دارم.
به تو نه!
به سفر.
به آرامش.
به هوار هوار هوار ، داد زدن.
به پرواز کردن.
به جغد شدن و هوهوهو کردن.
به جغد شدن.
برام مهم نیس.
برام مهمه که تو ِ دزد و نبینم
اما برام مهم نیس که تو رو ببینم یا نبینم.
فقط کلماتن که تکرار میشن
همش عین ِ همه.
و ما برای هم وقت نداریم
و ما کمتر برای هم وقت داریم.
کمتر از همیشه.
و قبل.
خب فرزن که برام مهم نباشه
که چی؟
که من چی ام؟
همینم که هستم
یه آدمی که نیاز به مسافرت داره.
زیاد
خیلی زیاد.
همین.
و برام فقط اونقدر مهمه که آمارشو ببرم بالا.
همین.
همین.
همین.
همین.
واقعن همین.
چهارشنبه، خرداد ۲۶
دوشنبه، خرداد ۲۴
شنبه، خرداد ۲۲
اونروز داشتم مینوشتم ،وسطش خاموش کرد ، همیناش تو دِرَفت هام مونده بود...
یه رود گنده هس که دارم بش میرسم
دارم از مرز خسته گی میگذرم
دارم به اوج ِ یو بودن
در یه دنیای مادی
پر از تلخی ه اوهام
می رسم به پروانه ها
همیشه با من میمونه این احساس ِسردرد آور
من
تک
درخت
گنده ی
دلهره آور
در دنیا را
در بهار
در حال ِخزان شدن
در جوی آبی دیدم
که از رود ِ کنار ِ پنجره میگذشت
و نان ِتهوع آوره صبح های بیکس
مریم های زرد از زنبق دیدن
مردار های لال و کر و کور
بلی پر از حوا و حوس
در شهامت دست ها و بی قراری ِانگشتانی که
از خاک بر می آیند
تا کلمه شوند بروی ذهن ِتو
...
پنجشنبه، خرداد ۲۰
جمعه، خرداد ۱۴
یکشنبه، خرداد ۹
chiZ shaBhe zendegi
asemooon vaghean ba vojode in hame
doood o in hame nooor
to in shahr ke hame azash minalan
por e az setare
faghat age Bshtar az yek sanie
be balaye saret negah koni.
faghat Bshtar az yek sanie
ke to e in shahr hokme mahal o dare.
hooooh....
bayad ba sharayet sukht.
che mishe kard
hame ye rozi barashon pish miad ke mohtaje kampiutere baghye beshan
ke daste bar qaza farsi ham nadare.
دوشنبه، خرداد ۳
یانیس ریتسوس
برش سرخی از هندوانه در بشقاب
کتابی که امانت داده ای به من زیباست
هوای گفتن شعری دارم
در آن،تنها پرندگان سخن خواهند گفت.
حالا تازه میفهمند که شعن مقنن از آن بالاتر است که به قانون عمل کند ...
امروز جدن با باور هام بازی شد.
یه پلیس راهنمایی و رانندگی از چراغ قرمز رد شد
در حالی که کلی ماشین داش می اومد.
*عنوان :دهخدا ، کتاب ادبات اول دبیرستان ،صفحه ی 133
پنجشنبه، اردیبهشت ۳۰
شما خانم...
اولاش تو در مورد ِمنم به اندازه ی بقیه نظر میدادی
اما بعد که تو چشام خوندی برام مهمی
که حرفات تو گوشم میپیچه
که شبا برام لالایی میخونی
دهنت و بستی
فقط گاهی
کم و مختصر
اینجور آدمی هسی.
سهشنبه، اردیبهشت ۲۱
دوشنبه، اردیبهشت ۲۰
یکشنبه، اردیبهشت ۱۹
37
نگاه ِما افتاد از روی دیوار.
پ.ن:نمیتونم قیافه تو یادم بره
اون دستای به میله گرفته اتو.
یا قیافه ی پر موی پیر شده تو.
جمعه، اردیبهشت ۱۷
36
بابام هر فرصتی گیر می آره میخونه ،
انگار دچارش شده.
: آینه ای در برابر آینه ات میگذارم
تا از تو ابدیتی بسازم
و همیشه ام پش بندش میگه
اینو برا آیدا گفته.
دوست ِجدید ِ عزیز
انقدر محکم تو دستام گرفته بودمش
که تمام ِچوبا ی دورش داش می کند
عزیزم
نه که نباشه
اما این مغز میگه که کاره من نیس
میگه دوربین و من خراب نکردم
و عینک
یعنی دروغ میگه؟
خیلی دوسِت دارم
انقدر که الان دلم تنگ شده برات
میدونم که شاید تو یادت بره
که دوستیمونو بردیم زیر ِدرخت چال کردیم
و شاید اون تیکه چوبو گم کنی
و شاید منم گمش کنم
منم یادم بره
اما ، بیا به هم قول بدیم
که یادمون نره
تو گذاشتی من دمت بشم چون آدم هایی که قبلن باهات دوس بودن
الان گذشته شونو فراموش کردن
و می خوان که جدید باشن
پ.ن : نمیدونم چرا اما به آدمای غمگین ارادت خاصی دارم.
پنجشنبه، اردیبهشت ۱۶
سهشنبه، اردیبهشت ۱۴
دوشنبه، اردیبهشت ۱۳
شنبه، اردیبهشت ۱۱
جمعه، اردیبهشت ۱۰
سهشنبه، اردیبهشت ۷
شنبه، اردیبهشت ۴
چهارشنبه، اردیبهشت ۱
سهشنبه، فروردین ۳۱
یکشنبه، فروردین ۲۹
جمعه، فروردین ۲۷
چهارشنبه، فروردین ۲۵
24
هیچ وقت یادم نمیره
اونوقتا امیدم برا زندگی بزرگ شدن بود
که چی؟
که به تو نزدیک تر شم.
حالا هم همینطور شده،
امیدم به گذشت ِزمانه
تا به تو نزدیک تر شم.
اما اگه اینبار هم نشه،
خیلی بد میشه!
خیلی
پ.ن: تو های متفاوت با مضمون ِاو.
دوشنبه، فروردین ۲۳
جمعه، فروردین ۲۰
بند ِ بیست و یکم - دیروز
تنها احساس نمی کردم ،
واقعن داشتم تو اون لحظه حَل می شدم.
من داشتم تو لذت حل می شدم.
چهارشنبه، فروردین ۱۸
امروز
کادو خریدن برا آدمای ِدیگه رو
خیلی بیشتر از کادو گرفتن از آدما دوست میدارم.
امروز دچار ِاین ابر لذت شدم.
سهشنبه، فروردین ۱۷
فک کن یه درصد
وقتی که داری به من نگا نمیکنی،
نگات قشنگ تره.
وقتی داری به یه فضای خالی ِروبروت نگا میکنی و فقط فکر میکنی.
میدونی این موقع ها دیگه اون حس ِاسارتو
که وقتی منو میبینی
تو چشات نیس
دیگه اون ترحم ِاولین بار دیدنت هم نیس تو چشات.
پاکن.
پاک ِ پاک.
نگات یه ظرافت ِ خاصی داره.
یه چنگ انداختن ِخاصی تو لحظه هام
عین ِرود که می شوره میبره گل و لای و.
با اینکه ازت دلخورم اما امروز خیلی تهی تر شدم.
نگات آرومم کرد که حداقل وقتی نمیبینیم
هنوز آرامش بخشی.
کاش هنوز اگه بت میگفتم اجازه هس بغلت کنم با گیجی سر تکون میدادی که آره
اونوق دوباره من با خوشحالی تمام ِروزم از تو پر میشد.
بوی تلخی گرفته زندگیم
و تو میتونی با یه نگاه ِبی قیدت منو آرومم کنی
و چرا نمیکنی؟
میدونی این از شانس ِمن بود امروز.
و نمیدونم که واقعن تعجب کردی
یعنی تو نگات دیدمش
یا اینم تخیل ِذهن ِبیمارِ منه؟
کاش این یهویی بودن خوشحالت کرده باشه.
یادم نیس اون وق داشتم لبخند میزدم؟
خدا کنه که زده باشم
کی میتونه در مقابل ِ نافذی ِنگات لبخند و فراموش نکرده باشه؟
کاش تو هم لبخند میزدی.
خیلی قشنگن لبخندات.
واقعن و حقیقتن.
شانسی بود که تو اتوبوسو نگا کردم.
دوشنبه، فروردین ۱۶
یکشنبه، فروردین ۱۵
جمعه، فروردین ۱۳
مامان بزرگم
هر روز صبح که پا میشه
داره فک میکنه
چنتا دیگه اَ دوستاش مردن اَ دیشب تا حالا.
دس ِخودشم نیس.
پنجشنبه، فروردین ۱۲
نمی دونم باورتون می شه یا نه.
یه دکتری هس هر دوایی که داروخونه بهش میگه
تاریخ انقضاش داره سر میرسه
بدونه اینکه حتا ربطی به مریضیت داشته باشه برات مینویسه!
سهشنبه، فروردین ۱۰
دوشنبه، فروردین ۹
شما ها!
نمیدونم چرا هیچ کدومتون نمی فهمین
نباس همون دلخوشی ها لذت ها یکوچیکه آدمو
ازش بگیرین
نمی فهمین ممکنه طرف بمیره؟
حرف زدن و غذا خوردن ِخودمو میگم.
شنبه، فروردین ۷
جمعه، فروردین ۶
چهارشنبه، فروردین ۴
یکشنبه، فروردین ۱
در خلاء موندن
همیشه موثرترین آدم ها گمنام ترین آدم ها هستند.
من آدم حسودی نیسم
یا حد ا قل نبودم اما جدن داره اعصابم خورد می شه.
این دومین بار بود که با تمام ِوجو د
خواسم بات درد و دل کنم
و هزارمین با او.
شنبه، اسفند ۲۹
عیدمون مبارک!
یهو موندم که ٬
پارسالم بش تبریک گفتم؟
پ.ن : اسمش حسودی ِاین؟
کاش نبود.
چون داره اذیتم می کنه.
جمعه، اسفند ۲۸
پنجشنبه، اسفند ۲۷
سهشنبه، اسفند ۲۵
دوشنبه، اسفند ۲۴
یکشنبه، اسفند ۲۳
شنبه، اسفند ۲۲
:شما دو تا مثکه روراس نیسین؟!؟ - بند ِگیجی
دلم می خواس سرش فریاد کنم:
تا حالا شده به خاطره یکی که نبودنش زودتر
از بودن تو ه ،انقد گریه کنی که چشات بزنه بیروون؟
به خاطره یه آدم واقعی؟
نه حسین و علی و آدم که معلوم نیس بودن یا نه!
بعد پاشم اَ کلاس برم بیرون
پشت سرم درو بکوبم و برم.
اگه ترسو نبودم و اینکارا رو می کردم
اونوق کاملن بات روراست می بودم.
جمعه، اسفند ۲۱
سهشنبه، اسفند ۱۸
دیروز
عالی بود.
پسره یه پارچه با سنجاق قفلی زده بود به کیفش :
happy international woman day
کلی ذوق کردم.
یکشنبه، اسفند ۱۶
تا حالا کسی بت گفته بود که چقد بی انصافی؟
بده یه سری آدم
دونسته یا ندونسته
تنها مکانهای امن ِتو رو
نابود کنن
شنبه، اسفند ۱۵
دوس داشتم امشب یه آشنا تو خیابون ببینم و بش لبخند بزنم و او هم.
دلممی خواد ،
دستمو بگیری ببیری رو تپه ،
نه کوه می خوام نه صحرا
تپه کافیه.
بعد رو پشتامون بخوابیم،
تو دونه دونه ستاره هارو نشونم بدی
و من حز کنم از این همه داستان که میسازی برام.
داستانت که تموم شد من خودموو بزنم به خواب
بیدارم کنی و بگی
: اشکال نداره میری خونه می خوابی
تو ماشین برام آهنگ ه آروم بزاری
من واقعنی خوابم ببره
بعد وقتی رسیدیم دم ِخونه،
دستمو بگیری که نکنه یه وقت تو خواب و بیداری بیفتم
4 طبقه بریم بالا
بعد من بگم خیلی خوش گذشت
بیام و تا صبح به سقف ِ خطخطی ِاتاقم نگا کنم
و سعی کنم لحظاتی رو که خوردم
-بلعیدم-
به خاطر بسپارم.
خیلی دوس دارم.
اینو می دونم که من نمی تونم
خیلی بده آدم نسبت به همه چی بی تفاوت باشه
بو ها ، رنگا ، صدا ها و حتا کوها.
به نظرم.
چهارشنبه، اسفند ۱۲
قدم زدن در خیابان برای پیدا کردن یه کتاب،هوووه.
ینی دلم می خواد خفه ات کنم.
فقط یه مغازه داشت که اونم یادش نبود کجا گذاشته.
اولش لبخند میزدم که مرسی ،
اما آخراش دیگه مثه گاو می اومدم بیرون.
اگه کتاب فروشی ها ی انقلاب اَ خیابون دانشگاه باشه
تا میدوون ، من همه رو گشتم.
سهشنبه، اسفند ۱۱
روزگار ِ من
نمیدونم چرا هیچ کدوم ا کارایی رو که می خوام نمی کنم
هیچ کدوم ا قولامو عمل نمی کنم.
و فقط عذاب وجدان می گیرم.
همین.
دوشنبه، اسفند ۱۰
بلیز ِ سبز
همینجوری چون چیزه دیگه ای دم ِ دسم نبود پوشیدم.
بم گف اگه تو روشنگر بودی ،
می نداختنت بیرون.
پس چرا هرروز دوووور تر میشی؟
مثه گهواره ی نیوتونی ،
هی تو میری ، من می مونم .
هی من می رم تو میمونی.
کاش گمت نکنم تا شاید جر بزنم
که یا تو نری
یا من بمونم
کاش بشه
یکشنبه، اسفند ۹
بند ِ هفتاد و هشت
همه هی همه ی حرفاشونو قبلن زدن ،
همه هی هیچ حرفه تازه ای ندارن.
هر چی من سکوت می کنم ،
هی هیچکی هیچی نمیگه،
به اجبار ادامه می دم.
شنبه، اسفند ۸
جمعه، اسفند ۷
چهارشنبه، اسفند ۵
اونروز
درسه اولیش نیفتاد کف ِ دسم، اما
من اولین کسی بودم که اولیشو دید ،
مطمئنم ،
-آخه همه سرا پایین بود-
میشه به من تا 40 روز نگا کنی؟
من بش نیاز دارم.
خیلی.
یکشنبه، اسفند ۲
شنبه، اسفند ۱
جمعه، بهمن ۳۰
بند ِ شصت و هشت
باس تلاش کرد که به پای تو رسید ،
نمیشه اینو نادیده گرف.
اما تو ،
باس بی فکر بشی تا بتونی زندگی کنی.
باس رها باشی.
پنجشنبه، بهمن ۲۹
بند ِشصت و هفت
با اینکه آدم ِکاملی ِ،
اما ترسو ه ،
نه ترس ولی یه جور خودداری ،
یه چیزی که اگه نداشت ،
بی شک - به نظرم - بی نقص بود .
چهارشنبه، بهمن ۲۸
بند ِشصت و پنج ُ م
آخرش هم کامل نشد حرف هام.
نمی گم نمیشه،
اما سخته ،
می گم که بدونی ،
سنگ ِ صبور ه کسی بودن ،
- تنها -
سخته عزیزم،
سخت.
سهشنبه، بهمن ۲۷
لبخند می زنم
به خودم گفتم :
نمی خوام این یکی رو از خودم دور کنم
پس باش درد و دل نمی کنم
فقط از دوور ، لبخند.
امروزانه
به جانِ خودم نمی خواسم ناراحتت کنم
به جان ِ خودم فقط خواسم به هوای 20 روز دوووری
یه حالی بپرسم
آخ نمیدونی چقد ناراحت شدم وقتی فمیدم
واقعن خیلی،
انقد که داش گریم می گرف ،
لا اقل یه چیزی می گفتی ،
یه فشی یه خفه شویی یه چیزی
اون جور راحت تر بودم.
رها تر بودم.
راسی می دونی لبخند بال می ده برا پرواز؟
همون جور که ماه فرصت برا رسیدن
خداییش جدی ببخشید
نمیدونسم،
شرمنده ی همه ی لوطی هام هسیم.
لوطیگری کن نبین،
نباس کور باشی ، باس تنها ببخشی!
دوشنبه، بهمن ۲۶
دیشب
دیشب جدی احساس می کردم ،
دلم لک زده برا پرواز ،
می خواسم بپرم ،
بعد یادم افتاد که بال ندارم ،
پنجره رو بسم نشسم سر ِ جام.
یکشنبه، بهمن ۲۵
بلیز ِ پلیس ِ اسب ِ چوبی سوار
مهم اینه که من دوست دارم نه اینکه
قدیمی شدی یا کهنه ،
تا وقتی دوست بدارم ازت استفاده می کنم.
شنبه، بهمن ۲۴
دل قوی دار چراغ ها بزودی خاموش می شن
کندم دلو و انداختم تو فرات ،
بلکه آب ش که قویه ،
بیاد و بر داره ببره ،
این لا مصب و.
پنجشنبه، بهمن ۲۲
امروز
مثه تو هوای سرد قدم زدن ِامروز
مثله اون وقتی ِکه تو حموم هی اون خاطره خیلی قدیمیا می پیچه تو مغزم
امروز انگار هی می خواد بگه :
هی یارو یادت هس که !نه؟
و من مدام در پاسخ سر تکان می دهم
چشمانم را می بندم
و به یاد می آورم
سهشنبه، بهمن ۲۰
دو آدم جدا از هم
دوتا چیز ،
اول :
آدما سعی می کنن گذشتشونو جبران کنند
بی اینکه بدونن همیشه یه جایی از ذهن هسش
دو:چرا نمی فهمه اون که ادعای خوندن حالات چهره - ها - رو داره؟
دوشنبه، بهمن ۱۹
بند ِچهل و هشت
هوا سرد بود ،
این سر آغاز قصه بود.
برف بارید
زمین یخ شد
پیرمرد زمین خورد و پایش شکست
به خانه ی سالمندان رفت
و دیگر باز نگشت.
شنبه، بهمن ۱۷
امروز
امروز به طور ِ جدی به این نتیجه رسیدم،
که اگه از نهایت فقر مجبور شم دزدی کنم ،
هیچ وقت گدایی نمیکنم.
جمعه، بهمن ۱۶
چند شخصیتی
چقد حساشون با هم فرق می کنن.
چقد این با اون و حتا اون یکی فرق میکنن
-وجودشون -
و هرروز بیشتر...
پ.ن: هر دو شون.
پنجشنبه، بهمن ۱۵
یه پرده احساس
هر آدمی وقتی یه کار ِ خاصی میکنه ،
احساس ِ خوشگل بودن میکنه ،
من وقتی ژاکت ه قهوه ای ِ مامانم و می پوشم.
آخِــــــی...
یه جورایی دلم سوخ براش
میگف از 8 سالگی اجازه ی دَویدن نداشته!
چون تو خوانواده ی مذهبی زندگی می کرده.
چون محکوم به زندگی کردن در یه خوانواده ی مذهبی بوده !
چهارشنبه، بهمن ۱۴
سهشنبه، بهمن ۱۳
حقیقت
کم کم قیافه ات داره تو ذهنم عوض می شه ،
صداتو هم باید زور بزنم تا یادم بیاد ،
فقط من موندم و یه مشت فکر که اونام نصفه نیمه یادم می آد.
پس فقط می مونه من و یه اجبار برا دوس داشتن.
یه وقتایی اما بدرد می خوره ،
وقتای تنهایی.
وقتایی که تنهایی -م-.
دوشنبه، بهمن ۱۲
یاد بود
انگار اون روزا یه روزایی بوده مثله بهشت
و الان من و انداختن بیرون از اون بهشت.
خاطره ی آخرینش درست یاد م نیست.
واقعن دلم می خواد
دلم می خواد بشینم ،
تمام ِ کتابام و که تا حالا نخوندم ،
از اون خوب خوبه
تا اون چرته
بخونم ،
نه خسته شم از خوندن
نه گشنم شه
نه درس داشته باشم
نه یکی هی بیاد تو اتقم
نه کسی اینجا باشه
خیلی خوب می شه اگه بشه
تو
دارم فک می کنم ،
آیا تو هم ،
به همون اندازه ی من ،
از دوست بودن با من لذت می بری؟
و بارقه گفت : آیا او مارا تنها خواهد گذاشت؟
یکشنبه، بهمن ۱۱
گریه ام رو خوردم تا تو فک نکنی ضعیفم ، بدتر شد.
امروز ...
گند خورد ه است به وجودم ...
ظاهرم هم فقط در کنار توست که آرام است
چرا نمی خواهی بفهمی ؟
لعنتی ؟
: معلومه با هر حرفی انگار تو خودش می جنگه ، اما ظاهرش و آروم میکنه.
نگو که بخاطره اون اشکه نبود.
شنبه، بهمن ۱۰
بند ِ سی و یکم
من عرق میریزم
تو لبخند میزنی
ما هردو در یک فکریم ،
من به اشتباهاتم فک می کنم
تو به اشتباهاتم فکر می کنی.
جمعه، بهمن ۹
پنجشنبه، بهمن ۸
بند ِ خستگی
این قضیه یه اشکالی داره ، فقط یکی ،
وقتی یه اتفاق غیر منتنظره و خوب می افته
نمی دونم از کی باید تشکر کنم.
سهشنبه، بهمن ۶
دوشنبه، بهمن ۵
جدی وقتی که خوابم می آد ، نباید هیچ کاری کنم جز خواب ، مخصوصن حموم رفتن.
به دو تا چیز تو حموم داشتم فک می کردم.
اولیش که به خودم گفتم : حواست باشه ،
یادت نره ها ! یادم رفت.
دومیش در مورده ساکت بودن ه سنگ ه پا بود ،
که مثله بقیه انقدر شلوغ نمیکنه و می ذاره درد و دل کنم براش.
یکمی هم از آدما فک کردم
یک کمی هم از شناختن
نمی دونم ، همینا بود فک کنم.
فقط اون اولیه که مهم بود یادم نیست.
اَه به این لعنتی.
نکنه راجع به لعنتی بود؟
بند ِ بیست و یکم
نمی تونم قبول کنم ،
یک شنبه ، سه شنبه ها
تناهیی آغشته به صدای فکرم
به تظاهر و دوری از من
تبدیل بشه.
این برا این بود که یادم بمونه ،
بل یه فکری کنم براش.
یکشنبه، بهمن ۴
تا دو ماه دیگر
وقتی دیدمش ، مطمئن بودم ،
یا حداقل یه کمی بعد مطمئن شدم.
که اولین کار ه آخرم دیدنه تو ه.
اینو اگه نگم دق می کنم ، حتما
: اون داره مزبوحانه از ت دفاع می کنه.
دلم می خواست می گفتم : من هم ،
اما تنها چیزی که گفتم یه آره
از عمق گلوم با عمق غمم بود.
از اون وقت تا حالا ناخود آگاه ،
یه عذاب وجدان تو کارام هست.
پ.ن : مزبوحانه = خودکشانه
( مرجع، همون آدمه )
شنبه، بهمن ۳
بی عنوان
جدیدن کلی ذوقش میکنم ،
- ذوقم می کنه -
با اینکه می دونم خودمم
که دارم زیاآدی بزرگش می کنم.
پ.ن : امروز دوباره یاد ه یه سوتی بزرگ افتادم ،
لبخند ه تلخ ،
عرق ه سرد.
باز نشسته ها در اتوبوس
- می گیم نماز خونه نمی خوایم ،
حق و حقوق ه شما رو بدن ،
شما تو خونتون نمازتونو هم می خونین.
جمعه، بهمن ۲
پنجشنبه، بهمن ۱
چهارشنبه، دی ۳۰
اونوقته که کارات درسته درست میشه
فک کن بهت میگن دو ماه بیشتر زنده نیستی.
چی کار می کنی؟
hpjlhgk il,k ;hvhdd ;i ildai Hvc,a, nhajd hlh v,j kldani.
سهشنبه، دی ۲۹
دوشنبه، دی ۲۸
روزی که شبش ماه کامل باشد
زنده شدن تو ،
طبق ه یه قانون و مقرراتی ه ،
تو می دونی کی مردی ،
چرا مردی ،
و کی باز میگردی.
من ،
حتا نمی دانم اصلن مرده ام یا نه ،
و اگر هم من ... شاید ...
بهتر باشد بشود ،هر چه باید بشود.
یکشنبه، دی ۲۷
بلاخره گفتم
وقتی که حرفی رو که به یکی زدی از دهنش می شنوی
یه احساس عجیبی بت می گه :
اون حسابی شیر فهم شده
شاید همین احساس که ژی از چند روز لبخند میاره به لبم.
بلاخره فهمیده است.
بند هشتم
قبلن ها با تو مثله اسلام رفتار می کردم ؛
روزی 5 مرتبه سجده ات می کردم
تحمل می کردی
الان با تو مثله مسیحیت رفتار می کنم ؛
هر یکشنبه یه ادای احترامی
ازم متنفری
نمی دونم وقتی مثله بی خدا ها بشم
- هیچ گاه -
چه کار خواهی کرد.
پنجشنبه، دی ۲۴
بند ِ هفتم
من مال ِ یه هفته پیشم
تو مال ِ دو سال پیشی
اون مال ِ جنگ ِ جهانی ِ اول ه
اون یکی مال ِ بیگ بنگ ه
اما اون یکی ه ، همون که اونجاست ،
هنوز نیست مال ِ هیچ زمانی
پ.ن :امروزهم که مالِ هیچ کس نیست.مسلمن
امشب - نهایت ِ آدم بودن
ترسم جلو چشام بود
و اشک و هق هق بی اختیار می آمد پایین.
بعد از یکی دو ساعت و چند نفس عمیق ؛
دیگه خیلی ازش نمی ترسم.
چهارشنبه، دی ۲۳
چه می شه کرد
باید فکر کنم ببینم چه احساسی دارم.
واقعا نمی دونم دلم می خواد یا نمی خواد،
احتمالا یه چیزی ه بیینش
باید فکر کنم ببینم ناراحت می شم یا نه.
بند ِ چهارم
یه آهنگ ِ قدیمی رو که کلی حرف زدی باش
- کلی دوسش داشتی یه زمانی -
رو وقتی دوباره گوش می دی ،
یاد اون شبایی که بی صدا گریه کردی ،
یاد اون شب آ.
لبخند تلخ میزنم.
مرد ِ خسته
مرد خسته بود از اینهمه طفره رفتن
از این همه فکر کردن و به جایی نرسیدن ،
هم خسته بود هم طاقت دوری نداشت؛
از اینکه فکر می کرد می ترسد و طفره می رود از اینکه می خواست بگوید که نمی ترسد
و وقتی از آن گلوی خشک شده اش حرفی می زد به خود افتخار می کرد.
مرد می دانست که هر بار که گلو خشک می شود[ طوری که انگار خبری از مرگ دارد (خودش نه کسی) چه می خواهد بگوید] ،
آری نه همیشه ،گاهی ؛ هرگاه گلو خشک می شد.
مرد خسته بود ،
می خواست داد بزند
جوری که تمام دنیا بشنوند حتا آنها که خبری از او ندارند
که دیگر هرگز کسی نپرسد ، میخواست داد بزند : گذشته ها گذشته.
- مرد - می دانست هنوز بیش از هرکس به او فکر می کند
اما چه می توانست کند جز فریادی تا دیگر کسی در مقابلش زبانی گاز نگیرد ؟
می خواست داد بزند تا مگر دیگر کسی زیر آوار ِ ترحم او را نکشد.
آب دهنشو قورت داد و چشای گرد شده شو آورد سمت پایین و با حالت عذر خواهانه گفت : اُخ یادم نبود ، ببخشید و تو دلش خندید.
پ.ن : مرد می خواست داد بزنه اون دسته گلا برای تو بودنته نه بودنت ، اما از ترس آبرو و اخم ، خموش ماند
.
یکشنبه، دی ۲۰
شنبه، دی ۱۹
کلا - لبخند - خاطرات
لبخند زدم ، از ته ِته ِ قلبم ،
لبخند زد با چشای گشاد شده اش.
یه جورایی مجبوری لبخند زد که به دلم نشست.
تا حالا انقدر خوب کسی اداشو در نیاورده بود.
پ.ن : من مثله تو نیستم ، نمی تونم باشم ،
که وقتی ناراحتم لبخند بزنم تا بقیه خوشحال شن.
نمی تونم جدا.
جمعه، دی ۱۸
بوی گلِ مریم می آمد
دلم مي خواست به بغل بفشرمش و سزشو بگیرم تو بغلم
و با هم تا ابد گریه کنیم،
دلم می خواست سرشو تو بغلم بگیرم تا بتونه تا ابد اشک های مونده تو چشای
سرخ و متورم شدش بیاد بیرون ،
دلم می خواست انقدر باهاش گریه کنم که تموم شه ،
هم من ، هم اون ، هم دنیا ،هم همه چیز ،
تموم ه تموم.
و بعد که دنیا تموم می شد ما هم تموم می شدیم و آنوقت شاید می گذاشتم برود ،
رهایش می کردم تا لبخند بزند.
شاید آنوقت.
بوی گلِ مریم از گلایل ها می آمد
پنجشنبه، دی ۱۷
عجیب انگار در وجود من بود این
در آن مرغزار
می نالد مرغی اندوهگین
گویی به یاد می آورد چیزی را که بهتر بود ،
فراموش می کرد.
NAHROZH
اشتراک در:
پستها (Atom)
