یادم رفت که دارم زل میزنم بهش ،
یادم رفت.
سرشو بلند کرد و چش غره رفت که مگه چیه !
سرمو انداختم پایین ، شرم ِ کمرنگ.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
گر حکم شود که مست گیرند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
بدون شرح
مرور می کنم
گر حکم شود که مست گیرند
در شهر هر آنکه هست گیرند
به یاد نمی آرم
قبلن ها
-
▼
2010
(195)
-
▼
ژانویهٔ
(51)
- ...
- گریه ام رو خوردم تا تو فک نکنی ضعیفم ، بدتر شد.
- بند ِ سی و یکم
- تعجب
- اولین برف
- بند ِ خستگی
- امروز
- ...
- آسمون امشب
- جدی وقتی که خوابم می آد ، نباید هیچ کاری کنم جز خو...
- مطابق با عرف جامعه...
- بند ِ بیست و یکم
- تا دو ماه دیگر
- اینو اگه نگم دق می کنم ، حتما
- بی عنوان
- باز نشسته ها در اتوبوس
- یاد آوری می کنم که قول داده ام ، هرچند عمل نمیکنم
- بند ِ هفدهم
- خیلی خوش گذشت ، که اذیتت کردم.
- اونوقته که کارات درسته درست میشه
- بند ِچهاردهم
- بند ِ سیزدهم
- اگه سرتو بگیری بالا و راه بری
- روزی که شبش ماه کامل باشد
- امروز - همین الان
- بلاخره گفتم
- بند هشتم
- بند ِ هفتم
- امشب - نهایت ِ آدم بودن
- بند ِ ششم
- چه می شه کرد
- بند ِ چهارم
- مرد ِ خسته
- بند یکم
- کلا - لبخند - خاطرات
- بوی گلِ مریم می آمد
- تو حوض ِ خونه ی ما
- عجیب انگار در وجود من بود این
- بند ِ خستگی
- دیشب
- بند ِ نود و چهار م
- اسم
- ترس
- اندر لطایف مردی از جنس ِ شاهنامه
- امروز - پاداش اتاق
- بند ِ بی خیالی
- بند ِ هشتاد و هشت
- چند شب پیش - قبل از خواب
- شرم به این می گن ، وای ...
- من
- بند ِ هشتاد و چهارم
-
▼
ژانویهٔ
(51)
برگ های خوانده شده
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر