دوشنبه، بهمن ۵

بند ِ بیست و یکم





نمی تونم قبول کنم ،
یک شنبه ، سه شنبه ها
تناهیی آغشته به صدای فکرم
به تظاهر و دوری از من
تبدیل بشه.


این برا این بود که یادم بمونه ،
بل یه فکری کنم براش.






هیچ نظری موجود نیست: