دوست دارم ، تمام آنچه رو که دوست دارم ، به دیگران - نشون - بدم. و باید مدام به خودم یاد آوری کنم شاید اون دیگران اینا رو دوس نداشته باشن. چیز هایی رو که دوس داشت بهم داد چه طور می تونم من ندم؟ لبخند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
۳ نظر:
بله ،
این هم درست و بیشتر از آن ناراحت کننده است
از هر چه بگذریم سخن غزل خوش تر است،
بیا به خودم نشون بده، :)
وای منم همیشه این جوریم!
ارسال یک نظر