چقد حساشون با هم فرق می کنن.
چقد این با اون و حتا اون یکی فرق میکنن
-وجودشون -
و هرروز بیشتر...
پ.ن: هر دو شون.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
گر حکم شود که مست گیرند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
بدون شرح
مرور می کنم
گر حکم شود که مست گیرند
در شهر هر آنکه هست گیرند
به یاد نمی آرم
قبلن ها
-
▼
2010
(195)
-
▼
فوریهٔ
(44)
- بند ِ هفتاد و هشت
- امروز
- بند ِ سر سپردگی
- میگه :
- عدالت...هه...هه...
- اونروز
- هر چیزی یه بهایی داره
- کفش ِمن
- آقاه آواز خوان رو ی موتور
- بند ِشصت و هشتم
- بند ِ شصت و هشت
- بند ِشصت و هفت
- یاد بود
- بند ِشصت و پنج ُ م
- از ته ِعمق ِدلکم
- لبخند می زنم
- بند ِ شصت و دو
- امروزانه
- بند ِ شصت
- دیشب
- کودک
- بلیز ِ پلیس ِ اسب ِ چوبی سوار
- دل قوی دار چراغ ها بزودی خاموش می شن
- بند ِ پنجاه و پنج
- افتاده تو دستم بد جور - بخار ِشیشه
- اندر لطایف دختر عمو
- امروز
- بند ِ پنجاه و یکم
- بند ِ ماندگی
- دو آدم جدا از هم
- بند ِچهل و هشت
- امروز
- بند ِ چهل و شیش
- چند شخصیتی
- بند ِ چهل و سوم
- یه پرده احساس
- بند ِچهل و دوم
- آخِــــــی...
- بند ِ چهل
- حقیقت
- یاد بود
- واقعن دلم می خواد
- تو
- زخم کهنه
-
▼
فوریهٔ
(44)
برگ های خوانده شده
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
۱ نظر:
پ.ن : همه شون
ارسال یک نظر