من از همه ی آدم ها گریخته ام و به تو پناه آورده ام
مرا رها میکنی؟
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
گر حکم شود که مست گیرند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
بدون شرح
مرور می کنم
گر حکم شود که مست گیرند
در شهر هر آنکه هست گیرند
به یاد نمی آرم
قبلن ها
-
▼
2010
(195)
-
▼
مارس
(34)
- و آنگاه که اعتمادم متزلزل شدتو برایم مردی.
- شما ها!
- ِِژانر
- ماضی نقلی
- تو مرا بزرگ کردی،حتا اگه خودتم ندونی.
- دوباره چشه راسمبیخودیداره اشک میریزه.
- بند ِششم
- ببین پسر ِخوب
- در خلاء موندن
- عیدمون مبارک!
- بند ِدوم
- بند ِاول
- بند ِِ آخر ِدومین درخت
- یاد بود
- فقط خوب ها
- بند ِنود و هفتم
- بند ِنود و ششم
- :شما دو تا مثکه روراس نیسین؟!؟ - بند ِگیجی
- تو آیینه
- مصداق
- بند ِنود و دو
- تا کی بشه من یه سوال داشته باشم.
- بند ِنود م
- دیروز
- خوش شانسی
- تا حالا کسی بت گفته بود که چقد بی انصافی؟
- سرو...
- دوس داشتم امشب یه آشنا تو خیابون ببینم و بش لبخند ...
- اینو می دونم که من نمی تونم
- بند ِهشتاد و سوم
- قدم زدن در خیابان برای پیدا کردن یه کتاب،هوووه.
- روزگار ِ من
- بلیز ِ سبز
- پس چرا هرروز دوووور تر میشی؟
-
▼
مارس
(34)
برگ های خوانده شده
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر