دارم با خودم كلنجار ميرم.
دلم نمي آد كه نه ،
دلم نميخواد.
ولي خوب فعلن ،
اين ميشه تو ذهنم.
آيا مايليد اين وبلاگ را حذف كنيد؟
بلي
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
گر حکم شود که مست گیرند
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
بدون شرح
مرور می کنم
گر حکم شود که مست گیرند
در شهر هر آنکه هست گیرند
به یاد نمی آرم
قبلن ها
برگ های خوانده شده
حس میکردم از اینکه مرا متهم کرده کمی ناراحت است.اما باید بهش حق میدادم.چون تنها چیزی که برایش مانده بود ، زندگی بود.آدم ها بیش از هرچیزی به زندگی چسبیده اند و شنیدن این حرف وقتی بامزه میشود که به تمام ِ چیزهای قشنگی که در این دنیا هست فکر کنیم.
زندگی در پیش رو - رومن گاری
۹ نظر:
حذف نکن بلاگت رو ،
من کلا دو سه تا وب رو بیشتر نمی خونم که از استایل نوشتاریشون خوشم بیاد ،
حالا تو هم که خوب می نویسی می خوای پاک کنی بلاگتو ؟
به حرفت اعتقاد ندارم.
كه خوب ِ نوشته هام.
خب اخه تو ذهنت احتمالا به نوشته ای میگی خوب که سلینجر نوشته باشه یا رومن گاری .
از نظر من نوشته ی خوب نوشته ای که بتونم با ارامش بخونمش و مجبور نباشم هی به 1000 جا فلش بک بزنم ،
راحت بتونم حس نویسنده رو موقع نوشتنش درک کنم ،
و نوشته هات اینطورین ،
حداقل واسه من .
حذفش نمی کنی دیگه ؟
فاصله ي حذف و غير حذف فقط يه كليده.
اما اينكه يه چيزي برات به يه مرحله اي برسه كه تو فكرات حذف شه ، ديگه راه ِبرگشت نميمونه.
ميچسبي به خاطرات ِ خوب گذشته.
این حاشیه های وبلاگتو معمولاً دوست دارم .
ممنون.
این بلا را سر بلغور بیچاره ام آوردم .
(کامنت بری از حس پشیمانی است)
گاهی لازم ه.
ارسال یک نظر